ورود به مـسـکـو
275 بازدیدورود به مسکو و ابلاغ پیام[*]
ساعت یازده روز چهارشنبه چهاردهم دیماه ۱۳۶۷(هـ.ش) هیأت سه نفرهٴ ایران به همراه سفیر جمهوری اسلامی ایران در مسکو با رهبر شوروی دیدار کرد و در این ملاقات، افزون بر گورباچُف، وزیر امور خارجهٴ شوروی، مترجم و یک خبرنگار که
برای حزب گزارش تهیه میکرد، حضور داشتند.
آنها از هیأت ایرانی در کمال ادب و احترام استقبال کردند و پس از تعارفات معمول که نزدیک پنج دقیقه طول کشید، آقای گورباچُف در ابتدا اظهار داشت: ما با داشتن تفکّرات گوناگون میتوانیم زندگی مسالمتآمیزی در کنار هم داشته باشیم و چون شما برای
ابلاغ پیام مهمّی آمدهاید، وقتتان را نمیگیرم و فرصت را در اختیار شما میگذارم.
هیأت ایرانی نیز صحبت را با این جمله آغاز کرد: میلاد یکی از بزرگترین پیامبران الهی را تبریک میگوییم و به همین مناسبت، پیام یکی از رهبران الهی را برای شما قراءت میکنیم.
از آنجا که مضمون پیام اهمّیت زیادی داشت، با تأنّی و جمله به جمله برای آنها خوانده میشد تا مطلب به خوبی منتقل شود؛ حتّی در مواردی نیز به درخواست مترجم، جمله تکرار میشد تا او مطلب را به درستی بفهمد و به آقای گورباچف منتقل کند. کار
قراءت پیام و ترجمهٴ آن، یک ساعت به طول انجامید و در این مدّت، گورباچُف در کمال ادب گوش میداد و تنها در دو جای پیام، رنگ چهرهاش تغییر کرد و صورتش سرخ شد؛ یک مورد آن در قسمتی از پیام بود که امام میفرماید: دیگر کمونیست را باید در
موزههای تاریخی جهان بنگریم و…. ایشان در خلال قراءت پیام نیز بعضی از مطالب را یادداشت میکرد و برخی از مطالب را نیز معاونان و دستیارانش یادداشت میکردند.
همانگونه که گفته شد، پیام حضرت امام(قدّس سرّه) دعوت به اسلام بود و در آن از مسائل سیاسی چون قطع نامه یا آتش بس یا… سخنی به میان نیامده بود و فقط در جملهای با اشاره به موضوع افغانستان فرمودند: اگر شما اسلام را بشناسید،
دیگر در مورد افغانستان اینگونه نمیاندیشید و تجدید نظر میکنید. این مطلب نیز به نوعی به همان عینیّت سیاست و دیانت اشاره داشت که امام(قدّس سرّه) به خوبی به آن وفادار بودند.
در پایان پیام نیز امام راحل، ضمن تأکید بر قدرتمندی جمهوری اسلامی ایران به عنوان پایگاه جهانی اسلام فرمودند: ما همچنان بر زندگی مسالمتآمیز و روابط متقابل معتقدیم و آن را محترم میشماریم.
فرستاده شده در پیام به گرباچف |